نوشتند و به قابي از طلا بر بام ميدانها عيان كردند ((ليلي مرد)) همه مردان به وهم آشكاري جامه ي عشق زنان را مرده مي ديدند زنان هم بر غم جانكاه مجنون سخت خنديدند دگر دستي براي همدمي سويت نمي آمد دگر شعري نداي عاشقي بر جان نمي آموخت

در ره منزل لیلی که خطرهاست درآن

زندگی آب تنی کردن در حوضچه اکنون است

تنها یاد توست که در تنهایی مطلق به یادم می رسد

همه می بینند ولی نگاه نمی کنند ؟؟؟

دستها بالا بود. هر کسي سهم خودش را طلبيد. سهم هر کس که رسيد، داغ تر از دل ما بود ولي نوبت من که رسيد، سهم من يخ زده بود!سهم من چيست مگر يک پاسخ پاسخ يک حسرت! سهم من کوچک بود قد انگشتانم عمق آن وسعت داشت وسعتي تا ته دلتنگيها شايد از وسعت آن بود که بي پاسخ ماند

چه می دانی. نمی دانی که انسان بودن و ماندن چه دشوار است.

سخت است درد خود را از ديگران شنيدن


ازعاشقي نگفتن از عشق دل بريدن


سخت است از رهايي با دست بسته گفتن


دنياي عاشقي را از عاشقان خريدن


سخت است با شقايق از كوچ ژاله گفتن


با لاله ها نشستن با قاصدك پريدن


سخت است مهرباني از آشنا نديدن


يكبار دل سپردن صد بار دل بريدن

سلام به شما.من براي شما شعري دارم كه هيچ وقت از يادتان نبريد. گوهر

ساده بگویم نگاه زاده علاقه است. اگر دوچشم روشن عشق به نگاه کند دگر تو از آن خود نیستی زمان می گذرد  وزمانه نیز هم

احساس بدی دارم با آنکه 3 روزی است لب به جام نبرده ام طعم شراب در دهانم گلویم را می سوزاند عشق با من سر جنگ دارد وقتی بخواهد اسیرم کند دربرابرش ناتوانم می خواهم گریه کنم چشم هایم را میبندم و یک نفس عمیق میکشم صورتم را رو به خورشید میگیرم عکس چشمهایش در سرخی پلکهایم می درخشند و عطرش مانند نسیمی می گذرد فقط آه میکشم خیالش راحتم نمی گذارد چشمهایش خورشید بودند نگاهش میسوزاند می گویند هرکس اسیر نگاهش شود کور میشود کور..... و من هنوز میبینم!

من غم را در سکوت سکوت را در شب شب را در بستر بستر را برای اندیشیدن به تو دوست میدارم من عشق را در امید امید را در تو تو را در دل دل را در موقع تپیدن به خاطر تو دوست دارم ای دوست من خزان را به خاطر رنگش و بهار را به خاطر شکوفه هایش و خدایی که دل را برای تپش وتپش را در پاسخ پاسخ را در چشمان قشنگ تو برای عصیان زندگی آفرید ، دوست دارم

نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم... چون دنيا يه روز تموم ميشه... نميخوام بگم که مثل گلی... چون گل هم يه روز پژمرده ميشه... نميخوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس... چون شب هم بالاخره تموم ميشه... نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالی... چون اب که هميشه پاک نميمونه... نميخوام بگم که دوستت دارم... چون منکه اصلا دوستت ندارم... بلکه من عاشقتم... چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن...

سلام به همه خواندگان وبلاگ من

ضد حال یهنی اینکه بری قزوین بنده کفشت باز بشه

   یکی از عزیزان نظر دادن ولی خودشونو معرفی نکردن. این خیلی برای من علامت سوال بزرگیه پس این عزیز اگه خودشونو معرفی کنن خیلی بهتره.

زندگی زیباست در پناه نام دوست نامی که ....نام اوست 

با کسي زندگي نکن که با اون ميتوني زندگي کني، با کسي زندگي کن که بدون اون نتوني زندگي کني...!!!

_{یک لحظه رد پای تو را گم نمی کنم هیچ ادعا به طعنه مردم نمی کنم مردم اسیر خواهش خویشند، بگذریم دیگر در این زمینه تکلم نمی کنم مردم دو چهره اند، مرامی که خوب نیست با این مرام خلق، تفاهم نمی کنم جز روی دلگشای تو را ای امید محض در پیش چشم خویش تجسم نمی کنم لبخند رفته از لبم ای دوست بعد از این حتی میان گریه تبسم نمی کنم!!!! عمری مرا گذشته و در این دو روز هم خود را اسیر خوشه گندم نمی کنم ***********--------------------****************-------------------- دلم چو عکس رخت را به دیده ظاهر کرد جواز عشق تو را بی ب}

مگه قسم نخوردي که دلمو تنها نذاري روبروم نشستي اما از غريبه کم نداري روبروي من نشستي توي چشم تو ستاره از صداي تو شنيدم که دلت دوسم نداره دل تو تو آسمونا من به دنبال دل تو تو به دنبال ستاره من به ياد قسم تو تو مگه قسم نخوردي که دلمو تنها نذاري هرگز از روز جدايي سخني به لب نياري حالا روبروم نشستي حرف تو فقط جداييست تو قسم نخورده بودي که يه دنيا بي وفايي تو قسم نخورده بودي روزي عشق تو ميميره نور يک ستاره شب جاي مهتاب و